تبلیغات
منتظــــــــــــریار

چهل حدیث گهربار منتخب از امام حسن عسگری (ع)


1 قالَ الا مامُ بُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ الْعَسْكَرى صَلَواتُ اللّهِ وَسَلامُهُ عَلَیْهِ:
إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سائِرِ خَلْقِهِ بِكُلِّ شَىْءٍ، وَ یُعْطِیهِ اللُّغاتِ، وَمَعْرِفَةَ الاْ نْسابِ وَالاَّْجالِ وَالْحَوادِثِ، وَلَوْلا ذلِكَ لَمْ یَكُنْ بَیْنَ الْحُجَّةِ وَالْمَحْجُوحِ فَرْقٌ.(1)
ترجمه :
فرمود: همانا خداوند متعال ، حجّت و خلیفه خود را براى بندگانش الگو و دلیلى روشن قرار داد، همچنین خداوند حجّت خود را ممتاز گرداند و به تمام لغت ها و اصطلاحات قبائل و اقوام آشنا ساخت و نساب همه را مى شناسد و از نهایت عمر انسان ها و موجودات و نیز جریات و حادثه ها آگاهى كامل دارد و چنانچه این امتیاز وجود نمى داشت ، بین حجّت خدا و بین دیگران فرقى نبود.
2 قالَ علیه السلام : عَلامَةُ الاْ یمانِ خَمْسٌ: التَّخَتُّمُ بِالْیَمینِ، وَ صَلاةُ الا حْدى وَ خَمْسینَ، وَالْجَهْرُ بِبِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم ، وَ تَعْفیرُ الْجَبین ، وَ زِیارَةُ الاْ رْبَعینَ.(2)
ترجمه :
...

ادامه مطلب

تاریخ ارسال : دوشنبه 18 اسفند 1393 12:05 ق.ظ | نویسنده : منتظر یار

حضرت امام صادق (علیه السلام) و نشانه های ظهور-1

حضرت امام صادق (علیه السلام) و نشانه های ظهور

قسمت اول

ابی‌بصیر از حضرت صادق (علیه السلام) نقل می کن که آن حضرت فرمودند:

لایخرج القائم علیه السلام الاّ فی وتر من السّنین سنه احدی او ثلاث او خمس اوسبع اوتسع.(1)
قائم ما قیام نمی کند مگر در سالهای طاق: یک یا سه یا پنج یا هفت یا نه.

محمّد بن مسلم می گوید:

سمعت ابا عبدالله علیه السلام یقول ان قدّام القائم علیه السلام بلوی من الله قلت و ما هو جعلت فداک فقرأ «ولنبلونّکم بشیئ من الخوف والجوع ونقص من الاموال و الانفس والثّمرات و بشّر الصّابرین».(2)
شنیدم از امام صادق (علیه السلام) که فرمودند: پیش از قیام قائم مردم دست به گریبان یک امتحان بزرگ خواهند بود. عرض کردم آن امتحان چیست؟ حضرت آیة بالا را تلاوت فرمودند: «هر آئینه امتحان می کنیم شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کم شدن مال و ثروت و از بین رفتن جانها و میوه‌ها، و مژده بده به صبرکنندگان (به اینکه مهدی ما قیام می کند)».(3)

ابی بصیر نقل می کن که امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

ینادی باسم القائم علیه السلام فی لیله ثلاث و عشرین ویقوم فی یوم عاشوراء و هو الیوم الذی قتل فیه الحسین بن علیّ علیهما السّلام لکانّی فی یوم السّبت العاشر من المحرّم قائماً‌بین الرّکن والمقام جبرئیل علیه السّلام عن یمینه ینادی «البیعه لله» فتصیر الیه شیعته من اطراف الارض تطوی لهم طیّا حتّی یبایعوه فیملأ الله به الارض عدلاً کما ملئت جوراً و ظلماً.(4)
در شب بیست و سوّم منادی به اسم قائم (علیه السلام) ندا می کن. و قیام آن حضرت در روز عاشوراست که حضرت امام حسین (علیه السلام) و یارانش را کشتند. گویا می بینم (قائم را) که در روز شنبه دهم محرّم (عاشورا) بین رکن و مقام ایستاده و جبرئیل (علیه السلام) در طرف راست اوست و ندا می کند که «بیعت برای خدا». شیعیان امام عصر روحی له الفداء (شیعیان خاص) از اطرفا و اکناف عال می آیند و زمین زیر پای آنها به سرعت در نوردیده می شود. آنگاه امام زمان دنیا را پر از عدل و داد می کن چنانکه پر از ظلم و جور شده باشد.
در ارتباط با نشانه های ظهور حضرت بقیّه‌الله ارواحنا له الفداء ابی بصری از امام صادق (علیه السلام) به چند علامت اشاره می فرماید:
1. ندای آسمانی در شب بیست و سوّم است (ظاهراً بیست و سوّم ماه مبارک رمضان).
2. قیام در روز عاشورا است.
3. جبرئیل در طرف راست آن حضرت می ایستد و فریاد می زند: «بیعت برای خدا»؛ یعنی بیعت با امام عصر بیعت کردن با خداست.
4. شیعیان (افراد خاصّ) با طیّ‌الارض خدمتشان می رسند.
5. زمین پر از عدل و داد می شود.

ابی‌بصیر، یکی از یاران برجستة امام صادق (علیه السلام) از آن حضرت نقل می کند که فرمودند:

اذا قام القائم علیه السلام هدم المسجد الحرام حتّی یردّه الی اساسه و حوّل القمام الی الموضع الّذی کان فیه و قطع ایدی بنی شیبه و علّقها علی باب الکعبه و کتب علیها «هولاء سرّاق الکعبه».(5)

یکی از برنامه های روزهای اول امام عصر (علیه السلام) عبارت است از:

1. مسجدالحرام را ویران می کند و آن را به صورت اوّلیه برمی گردانند.
2. مقام حضرت ابراهیم (علیه السلام) را نیز به جای اولش برمی گردانند (جنب خانة کعبه).
3. دست طایفة بنی شبیه را قطع می کنند و آن را بر درب کعبه می آویزند و این عبارت بر دیوار کعبه نوشته می شود: «صاحبان این دستها که از بنی شیبه هستند به کعبة معظّمه خیانت نمودند» (دزدهای کعبه هستند).

ارشاد مفید می گوید:

اذا قام القائم علیه السلام حکم بالعدل و ارتفع فی ایّامه الجور و امنت به السبل و اخرجت الارض برکتها وردّ کل حقّ الی اهله ولم یبق اهل دین حتّی یظهروا الاسلام و یعترفوا بالایمان اما سمعت الله سبحانه یقول: «وله اسلم من فی السّموات والارض طوعاً و کرهاً والیه یرجعون».

وقتی قائم آل محمّد (علیه السلام) قیام می کند برنامه هایش در چند اصل خلاصه می شود:

1. حکومت آن حضرت براساس عدل واقعی و همه جانبه است.
2. ظلم و ستم از سرتاسر گیتی برداشته می شود.
3. امنیّت سرتاسر راهها و جادّه‌ها را فرامی گیرد.
4. زمین برکات خودش را در اختیار مردم می گذارد.
5. حقوق همة مردم به آنها پس داده می شود (از غاصبان گرفته می شود).
6. اسلام دین همة جهانیان می شود و همة مردم به ایمان اعتراف می کنند.
آیا شنیده ای که خداوند می فرماید: «آنچه در آسمانها و کرات بی شمار و در زمین است (از وجود مقدّس امام عصر (علیه السلام)) چه بخواهند و چه نخواهند باید اطاعت کنند»؟(6)

ابوخدیجه از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند که فرمودند:

اذا قام القائم علیه السلام جاء بامر جدید کما دعی رسول الله صلّی الله علیه وآله فی بدو الاسلام الی امر جدید.(7)
هر زمان که قائم ما (علیه السلام) قیام کند امر تازه ای (قانون جدیدی) می آورند، چنانکه رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در ابتدای اسلام چنین بودند (قرآن را آوردند).
خوانندة‌ عزیز! معلوم می شود پیش از ظهور، احکام خداوند تغییر می کند؛ یعنی حلال، حرام و حرام، حلال می شود کما اینکه الان در دنیای اسلام شده است.

مفضّل بن عرم از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند که آن حضرت فرمودند:

یخرج مع القائم علیه السلام من ظهر الکوفه سبعه وعشرون رجلاً خمسه عشر من قوم موسی علیه السلام الذین کانوا یهدون بالحقّ و به یعدلون وسبعه من اهل الکهف و یوشع بن نون، وسلمان، وابود جانه الانصاری، والمقداد و مالک الاشتر فیکونون بین یدیه انصاراً و حکّاماً.(8)
در پشت کوفه (سهله) قائم ما بیرون می آید درحالی که بیست و هفت نفر مرد در خدمت او هستند: پانزده نفر از اقوام موسی که به حق گرویدند و بحق عدالت ورزیدند و هفت نفر از اصحاب کهف و یوشع بن نون و سلمان و ابودجانة‌ انصاری و مقداد و مالک اشتر. پس این بیست و هفت تن در خدمت امام زمان (علیه السلام) هستند و از یاران و فرمانروایان دولت آن بزرگوارند.

عبدالله بن عجلان از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند که فرمودند:

اذا قام قائم آل محمّد صلّی الله علیه وآله وسلّم حکم بین النّاس بحکم داود علیه السلام لایحتاج الی بینه یلهمه الله تعالی فیحکم بعلمه ویخبر کلّ‌قوم بما استبطنوه و یعرف ولیّه من عدوّه بالتّوسّم. قال الله سبحانه و تعالی: «انّ فی ذلک لآیات للمتوسّمین و انّها لبسبیل مقیم».(9)
قائم ما وقتی قیام می کند، بین مردم همانند حضرت داوود (علیه السلام) حکم می کند. احتیاج به شاهد و دلیل ندارد، خداوند احکام واقعی را به او الهام می کند. پس، به علم واقعی حکم می کند و از هرچه که مردم در دلهای خود پنهان کرده اند، آن حضرت خبر می دهد، دوستانش را از دشمنانش جدا می کند و می شناسد با فراست و هوشمندی که خداوند در دیدگان مقدّسش قرار داده است. خداوند می فرماید: «به راستی در این، نشانه هایی است برای هوشمندان، آنان که در راه راست پایدارند.»(10)

از امام صادق (علیه السلام) ده صفت و نشانه برای امام بیان شده است:

العصمه والنّصوص و ان یکون اعلم الناس واتقاهم لله واعلمهم بکتاب الله وان یکون صاحب الوصیّه الظّاهره ویکون له المعجزه والدّلیل وتنام عینه ولا ینام قلبه ولایکون له فیء ویری من خلفه کما
یری من بین یدیه.(11)
1. عصمت از گناه و خلاف اخلاق و دور از حق.
2. نصّ بر امامت او از طرف خداوند و پیامبر و امام قبل از او.
3. باید از همه مردم داناتر باشد.
4. از نظر تقوا و پرهیزکاری باید بر همه برتری داشته باشد.
5. به قرآن خداوند و احکام او از همه اعلم باشد (علوم و معارف بیکران قرآن در نزد او باشد).
6. از طرف امام قبل از او به عنوان وصی از لحاظ ظاهر هم معرّفی شده باشد.
7. دارای معجزه باشد (کارهای خارج از عادت انجام دهد و در مقابل دشمن متّکی به دلیل باشد).
8. چشمش به خواب برود امّا قلبش بیدار باشد.
9. بدن مقدّسش هیچگاه سایه ندارد.
10. همان گونه که از پیش رو و همه چیز را می بیند از پشت سر نیز ببیند (هیچ عاملی نمی تواند بین او و عالم هستی و موجوداتش مانع گردد).

زراره از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند که:

ینادی مناد باسم القائم علیه السلام قلت خاص اوعام قال عام یسمع کلّ قوم بلسانهم قلت فمن یخالف القائم علیه السلام وقد نودی باسمه قال لایدعهم ابلیس حتّی ینادی ی آخر اللیل فیشکّک النّاس.(12)
منادی آن حضرت را به نام اصلی از آسمان صدا می کند. زراره می گوید عرض کردم: آیا همة مردم این صدا را می شنوند یا یک دستة خاص؟ فرمودند: همة‌مردم به زبان خودشان می شنوند. عرض کردم: پس چه کسی با توجّه به اینکه به اسم حصرتش ندا داده شده است با ایشان مخالفت می کند؟ فرمود: شیطان هم ندایی سر می دهد که مردم پس از شنیدن آن تردید و تزلزل پیدا می کند و از شرّ شیطان در امان نیستند واین موجب شکّ و تردید مردم می شود. (آری، مکتب آزمایش است. خداوند همة ما را در این آزمایش پیروز فرماید، آمین.)

ابن مغیره از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند که فرمودند:

الصّحیه الّتی فی شهر رمضان تکون لیله الجمعه لثلاث وعشرین مضین من شهر رمضان.(13)
صحیة آسمانی که در ماه رمضان واقع می شود حتماً در شب جمعه، بیست و سوّم آن ماه خواهد بود.
از میمون بان نقل شده است که در خیمة اختصاصی حضرت صادق (علیه السلام) در خدمت آن سرور بودیم. دامن خیمه را بالا زد و فرمود:
ان امرنا لو قد لکان ابین من هذه الشّمس ثمّ قال ینادی مناد من السّماء ان فلان بن فلان هو الامان باسمه وینادی من الارض کما نادی برسول الله لیله العقبه.(14)
امر ما (ولایت و امامت) از این آفتاب روشن تر است و منادی از آسمان قائم ما را به نام خودش و پدرش معرّفی می کند و شیطان در همان روز فریاد خود را بلند می کند، مانند شب عقبه که صدا بلند کرد (در آن شبی که رسول الله از جنگ تبوک مراجعت می فرمودند و از گردنه گذشتند، شیطان فریادش بلند شد). در روز قیام جهانی حضرت صاحب الامر (علیه السلام) شیطان برای گمراه کردن مردم فریادش بلند می شود.
خوانندة عزیز! از خداوند بخواهیم که همة ما را در آن روز پرخطر از پیروان صدای اوّل قرار بدهد (پیروان حضرت مهدی نه از اتباع شیطان).

از امام صادق روایت شده است که فرمود:

لیس بین قیام القائم علیه السلام وبین قتل النفس الزّکیّه الا خمس عشره لیله.(15)
بین قیام حضرت قائم (علیه السلام) و شهادت نفس زکّیه(16) بیش از پانزده شب نخواهد بود.

امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

لاتمضی الایّام وللّیالی حتّی ینادی من السّماء یا اله الحقّ اعتزلوا یا اهل الباطل اعتزلوا فیعزل هؤلاء من هؤلاء قال قلت اصلحک الله یخالط هؤلاء و هؤلاء بعد ذلک النّداء قال کلاّ انّه یقول فی الکتاب «ما کان الله لیذر المومنین علی ما انتم علیه حتّی یمیز اخبیث من الطّیّب».(17)
روزها و شبها تمام نمی شود تا اینکه ندا کننده ای از آسمان فریاد بزند: ای اهل حق! (صاحبان تقوا) کنار بروید، ای پیروان باطل! شما نیز از اهل حق جدا شوید. پس، این دو دسته از یکدیگر جدا می شوند. روای می گوید عرض کردم: خداوند امر شما را اصلاح فرماید، بعد از این ندا آیا این دو دسته (حق و باطل) با یکدیگر مخلوط خواهند شد؟ فرمودند: هرگز مخلوط نشوند. مگر نه اینکه خداوند در قرآنش می فرماید: «خداوند اهل ایمان را با مشرکان و بندگان دنیا مخلوط نخواهد گذاشت. آری، پاکان حتماً باید از ناپاکها جدا بشوند»؟(18)
ادامه دارد.

پی نوشتها :

1. ارشاد مفید، ص 353.
2. همان مأخذ، ص 352.
3. بقره، ص 155.
4. ارشاد مفید، ص 353.
5. روزگار رهایی، ج 1/ ص 517.
6. آل‌عمران / 83.
7. ارشاد مفید، ص359.
8. همان مأخذ، ص 361.
9. همان مأخذ، ص 361.
10. حجر / 75 و 76.
11. اثباه الهداه، ج 7 / ص 403.
12. همان مأخذ، ص 397.
13. همان مأخذ، ص 396.
14. همان مأخذ، ص 396.
15. غیبت طوسی، ص 271.
16. نفس زکیّه طبق روایات معتبر جوانی است از آل محمّد که پیش از ظهور در بین رکن و مقام در کنار خانة کعبه شهید می‌شود.
17. آل‌عمران / 179.
18. نوائب الدّهور، ج 1 / 78. 

تاریخ ارسال : یکشنبه 17 اسفند 1393 09:48 ق.ظ | نویسنده : منتظر یار

فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران غیبت)-2

فرمایشات حضرت مهدی علیه السلام (دوران غیبت)

قسمت دوم

دعاها

برخی دعاهایی که از آن حضرت در دست است، از توقیعات آن حضرت محسوب می‌شود؛ امّا به لحاظ اهمیّت آن، در بخشی جداگانه مورد اشاره قرار می‌گیرد.
از کتاب‌های روایی و ادعیه استفاده می‌شود، دعاهای زیر، برخی از دعاهای منسوب به حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است:

1. دعای افتتاح

یکی از دعاهایی که از محمد بن عثمان بن سعید عمری برای هر شب ماه رمضان نقل شده، دعای افتتاح است. در آغاز این دعا، این‌گونه می‌خوانیم: اللَّهُمَّ إِنِّی أَفْتَتِحُ الثَّنَاءَ بِحَمْدِک...1.

2. دعای سمات

این دعا از عمری نقل شده است؛ اما به دلیل جایگاه او که نایب خاص حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است می‌توان نسبت این دعا به آن حضرت را قوی دانست.
شیخ طوسی در مصباح المتهجد با عنوان «دعاء السمات مروی عن العمری یستحب الدعاء به آخر ساعة من نهار یوم الجمعة» آورده است. در آغاز این دعا چنین می‌خوانیم: «اللهم انی اسألک باسمک العظیم الاعظم...».

3. دعای «اللهم ارزقنا توفیق الطاعة...»

کفعمی در مصباح با عنوان «مروی عن المهدی(علیه السلام)» این دعا را به آن حضرت منسوب دانسته است.2 این دعا، از دعاهای بسیار ارزشمندی است که مداومت بر خواندن و عمل به مضامین آن، اهمیّت والایی دارد.

4. دعای فرج «اللهم عظم البلاء»

سیّد بن طاووس در جمال الاسبوع این دعا را در پی نماز امام زمان(علیه السلام) ذکر کرده است؛ امّا آن‌جا اشاره‌ای به صدور این دعا از حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نشده است.3 ،

5. دعای روزهای ماه رجب

5ـ1. شیخ طوسی در مصباح المتهجد با عنوان توقیعی صادر شده از محمد بن عثمان بن سعید از ناحیه مقدسه این دعا را آورده است. ابتدای این دعا چنین است: «اللهم انی اسئلک بمعانی جمیع ما یدعوک به...»4.
5ـ2. دعای دیگری نیز در روزهای ماه رجب از آن حضرت نقل شده که آغاز آن این‌گونه است: «اللهم انی اسألک بالمولودین فی رجب...».

6. دعای «اللهم رب النور العظیم و رب الکرسی الرفیع و رب البحر المسجور...»

کفعمی در البلد الامین این دعا را در شمار دعاهای صادر شده از حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) شمرده است.

7. دعای ابوالحسن ضراب

شیخ طوسی در مصباح المتهجد دعایی را به آن حضرت منسوب کرده که برای ابوالحسن ضراب اصفهانی صادر شده است. در آغاز این دعا، این‌گونه می‌خوانیم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی محمد سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ وَ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الْمُنْتَجَبِ فِی الْمِیثَاقِ الْمُصْطَفَی فِی الظِّلَالِ الْمُطَهَّرِ مِنْ کُلِّ آفَةٍ الْبَرِی‏ءِ مِنْ کُلِّ عَیْبٍ الْمُؤَمَّلِ لِلنَّجَاةِ الْمُرْتَجَی لِلشَّفَاعَةِ الْمُفَوَّضِ إِلَیْهِ دِینُ اللَّه...5.‏
افزون بر دعاهای پیشین، برخی نیایش‌های آن حضرت ـ به ویژه قنوت ـ و نیز برخی دعاهای پیشوایان قبل توسط آن حضرت، در کتاب‌های ادعیة مفصل آمده است.

زیارت‌نامه‌ها

یکی از کارهای مهمی که شیعه همواره به آن توجه ویژه داشته، زیارت امامان(علیهم السلام) و فرزندان آن‌ها است. در این زیارت‌ها همواره تلاش کرده است از سخنان معصومان(علیهم السلام) و بزرگان دین بهره ببرد؛ از این رو برخی از زیارت‌نامه‌هایی که در دست است، از امامان معصوم(علیهم السلام) و بزرگان دین نقل شده است.
بخشی از میراث گرانسنگ حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، زیارت‌نامه‌هایی است که به آن حضرت منسوب است. برخی از این زیارت‌ها از این قرار است.

1. زیارت آل یس

زیارت «آل یس»، یکی از زیارت‏های مشهور حضرت صاحب الامر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. راوی و ناقل این زیارت، ابوجعفر محمد بن عبداللّه بن جعفر حِمْیری است که همة عالمان رجال و حدیث، از او به بزرگی و قداست یاد کرده‏اند.6
این زیارت، با بیست و سه سلام آغاز شده است: سلام اوّل به آل یس (عترت پاک پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم)) و سلام‏های بعدی، هر یک خطاب به حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) با القاب و عناوین خاص آن حضرت می‏باشد. سپس با اظهار و اقرار به اصول اعتقادی صحیح و گواه‌گرفتن امام بر آن‌ها و تجدید عهد وفاداری برای اولیای دین، زیارت به پایان می‏رسد.
این زیارت، به تصریح برخی از عالمان، جامع و کامل و بهترین زیارت‏های آن حضرت است و در همه اوقات می‏شود آن را خواند. سندهای این زیارت، صحیح و معتبر بوده و در مجامع مهم حدیثی و دعایی نقل شده است.7
جمع فراوانی از شیعیان به خواندن این زیارت و دعای پس از آن مداومت دارند و برای خواندن آن به طور گروهی در شهرهای گوناگون شیعه‏نشین جلسات خاصی برگزار می‏گردد.

2. زیارت ناحیه مقدسه

زیارت‌نامه‏ای است که به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نسبت داده شده است. مضامین بلند و نیز تأیید برخی از عالمان شیعه، این نسبت را تقویت می‏کند، 8 اگر چه برخی نیز به انتساب آن به حضرت ولی عصر(علیه السلام) تردید کرده، آن را از تألیفات سیّد مرتضی دانسته‏اند.9 ممکن است گفته شود اصل زیارت از حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نقل شده؛ اما سیّد مرتضی بخش‏هایی را به تناسب به آن افزوده است.10
متن زیارت، خطاب به سیّدالشهدا(علیه السلام) و شهیدان کربلا است و نام یکایک آنان، اغلب با ذکر اوصاف و خصوصیاتشان و نیز اسامی قاتلان آن شهیدان در آن آمده است.
آغاز زیارت، این‌گونه است: «السَّلامُ عَلَیکَ یا اَوَّلَ قَتیلٍ مِن نَسْلِ خَیْرِ سَلیلٍ...».
این زیارت در کتاب مفاتیح الجنان ذکر نشده است؛ ولی این، چیزی از آن کم نکرده و همچنان مورد توجه بزرگان شیعه بوده است.
زیارت ناحیه مقدسه، همانند زیارت عاشورا برای روز عاشورا وارد شده و در غیر عاشورا نیز خوانده می‏شود.
در این رابطه، شیخ مفید ـ در جایگاه نخستین ناقل زیارت ناحیه ـ و شیخ محمد بن مشهدی فرموده‏اند: زیارت ناحیه مقدسه، مخصوص روز عاشورا است؛ ولی بزرگان دیگر نظیر سیّد مرتضی، سیّد بن طاووس و علامه مجلسی، این زیارت را مطلقه دانسته‏اند؛11 یعنی، در هر زمان دیگر نیز می‏توان آن را قرائت کرد.

3. زیارت رجبیه

این زیارت، توسط ابوالقاسم حسین بن روح از آن حضرت نقل شده است.12
البته زیارت‌نامه‌های دیگری نیز به آن حضرت منسوب است که علاقه‌مندان می‌توانند به کتاب‌های مفصل مراجعه کنند.

پی نوشت ها:

1. سیّد بن طاوس, الاقبال, ص58.
2. عاملی کفعمی، ابراهیم بن علی, المصباح, ص280.
3. سیّد بن طاوس, جمال الاسبوع, ص280؛ نیز ر.ک: المصباح, ص176.
4. نیز ر.ک: سیّد بن طاوس, اقبال, ص646.
5. شیخ طوسی, مصباح المتهجد, ص406.
6. طبرسی، احمدبن علی، الاحتجاج، ج 2، ص 492.
7. ر.ک: نوری، مستدرک‏الوسائل، ج 10، ص 364؛ علامه مجلسی, بحارالانوار، ج 53، ص 171.
8. علامه مجلسی, بحارالانوار، ج 98، ص 328.
9. همان، ص 231، ح 38 «در صدر روایت نوشته است: والظّاهِرُ اَنَّهُ مِنْ تألیف السَّیِدِ المُرتَضی...».
10. ر.ک: همان.
11. ر.ک: همان، ج 98، ص 328، ح 9.
12. شیخ طوسی, مصباح المتهجد, ص821.
  

تاریخ ارسال : یکشنبه 17 اسفند 1393 09:35 ق.ظ | نویسنده : منتظر یار

سیمای حضرت مهدی (ع) در کلام نبوی

سیمای حضرت مهدی (ع) در کلام نبوی

اشاره:

پیامبر اعظم اسلام(ص) مجموعة تکامل‌یافتة فضائل همة انبیاء و اولیای الهی در طول تاریخ و درخشان‌ترین کهکشان عالم وجود است که هزاران منظومه و خورشید درخشان فضیلت و کرامت را در خود جای داده است. علم توأم با اخلاق، حکومت همراه با حکمت، عبادت همراه با خدمت به خلق، جهاد توأم با رحمت، عزت همراه با فروتنی، روزآمدی توأم با دوراندیشی و صداقت با مردم در عین پیچیدگی‌های سیاسی از ویژگی‌های بارز پیامبر اکرم(ص) است.1
جلوة آشکار و مظهر اسمای خداوندی، نمونة انسان کامل و سرآمد تمام پیامبران و ختم رسل است.
احادیث بسیاری از چنین شخصیتی وجود دارد که به بیان اسامی و ویژگی‌های اهل بیت گرامی‌اش می‌پردازد. هنگامی که می‌خواهد از کسی صحبت کند که او را هم‌نام خود معرفی می‌کند2 می‌فرماید:
آگاه باشید که هر کس (از پیامبران و امامان) پیش از او،‌ نوید آمدنش را داده‌اند، آگاه باشید که او برگزیدة و انتخاب‌شدة خداوند است، آگاه باشید که او آنچه بگوید از پروردگارش می‌گوید و هشداردهنده به امر ایمان است.3 و مردم را به یاری، اطاعت و پیروی از او فرا می‌خواند. همانی که خداوند متعال تمام معجزات انبیاء و اوصیاء(ع) را به دست مبارکش جاری می‌سازد.4
پیامبر رحمت و رأفت بیاناتی دربارة شأن، مقام و منزلت حضرت مهدی(ع) در پیشگاه خداوندگار بزرگ دارند که به اجمال به چند نمونه از آنها اشاره می‌کنیم:

حضرت مهدی(ع) یکی از هفت آقای اهل بهشت

پیامبر اکرم(ص) شأن و منزلت فرزندش مهدی(ع) را در بهشت این‌گونه می‌داند:
ما، سروران اهل بهشت از فرزندان عبدالمطلب هستیم، من، حمزه(ع)، علی(ع)، جعفر(ع)، حسن و حسین(ع) و مهدی(ع).5
ابن ابی‌الحدید طی حدیث مرسلی آنها را سروران روز قیامت و آقایان اهل دنیا می‌داند.6

بهشت مشتاق حضرت مهدی(ع)

بهای انسان‌ها چیزی جز بهشت نیست، به فرمودة حضرت امیرالمؤمنین(ع) نباید خود را به چیزی کمتر از بهشت فروخت،7 حال با این‌همه اگر بهشت مشتاق کسی باشد چگونه است؟ حضرت رسول اکرم(ص) بهشت را مشتاق درک وجود حضرت مهدی(ع) می‌داند:
بهشت مشتاق چهار نفر از اهل بیت من است، خداوند آنها را دوست می‌دارد و مرا امر کرده است تا آنها را دوست بدارم، علی‌بن ابیطالب(ع)، حسن و حسین(ع) و مهدی(ع) که عیسی‌بن مریم(ع) پشت سر او نماز می‌خواند.8

حضرت مهدی(ع) طاووس بهشتیان

از آنجا که طاووس زیباترین مخلوقات است، هر آنچه را می‌خواهند به زیبایی و جمال متصّف کنند از آن با طاووس نام می‌برند، بهشتیان زیبارویانند و برترین آنها از نظر جمال حضرت مهدی(ع) است. چرا که پیامبر فرمودند:
مهدی(ع) طاووس اهل بهشت است.9

جزای پیروی و نافرمانی از آن حضرت

پیروی از حضرت مهدی(ع) سبب نجات و نافرمانی از امر آن حضرت سبب هلاکت، اطاعت وی اطاعت خداوند و نافرمانی وی نافرمانی خداوند است.
در زیارت آل یاسین آمده است: ای مولای من (اقرار می‌کنم) کسی که با تو مخالفت کند، شقی و بدبخت است و خوشبخت و سعادتمند کسی است که از تو فرمان ببرد و مطیع تو باشد.10 این‌گونه است که اطاعت از امام مهدی(ع) مایة نجات و سرباز زنی از فرامین او مایة هلاکت است. دراین‌باره پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند:
قائم(ع) از فرزندان من است، نام او نام من و کنیه او کنیه من است، شکل او شکل من و سنت او سنت من است، مردم را بر دین و آئین من به پا می‌دارد و آنها را به سوی کتاب پروردگارم فرا می‌خواند. کسی که او را اطاعت کند مرا اطاعت کرده است و کسی که او را نافرمانی کند، از من نافرمانی کرده است. کسی که در دوران غیبت منکر او باشد مرا انکار کرده است و کسی که او را تکذیب کند مرا تکذیب کرده است و همچنین کسی که او را تصدیق کند مرا تصدیق کرده است. من از تکذیب‌کنندگانم دربارة امر او و انکارکنندگان گفتارم دربارة او و گمراهان امتم از راه او، به خدا شکایت می‌کنم، آنهایی که ظلم کرده‌اند به زودی خواهند دانست که به چه کیفرگاه و محل انتقامی بازخواهندگشت.11

خضوع و تواضع حضرت در برابر خداوند

پیامبر اکرم(ص) فروتنی و خشوع حضرت مهدی(ع) را در برابر پیشگاه ربوبی خداوند این‌گونه مثال می‌زنند:
حضرت مهدی(ع) نسبت به خداوند خاشع و خاضع است، مانند خشوع و خضوع باز شکاری که هنگام پرواز، بال‌های خود را فرو می‌خواباند.12

حضرت مهدی(ع) جانشین خداوند

رسول اکرم(ص) می‌فرمایند:
حضرت مهدی ظهور می‌کند در حالی‌که در بالای سر او ابری است که ملکی بر آن سوار است و فریاد می‌زند که: این مهدی(ع) جانشین خداوند است از او پیروی کنید.13
حضرت مهدی عبد صادقی که به سبب او خداوند، بندگانش را می‌بخشد
رسول اکرم(ص) فرمودند:
آن هنگام که به آسمان هفتم عروج کردم و از آنجا به سدرةالمنتهی و سپس به حجاب‌های نورانی رسیدم، پروردگارم ـ جل‌جلاله ـ ندایم کرد که: ای محمد! تو بندة من و من پروردگار تو هستم. همانا تو را بنده، حبیب، رسول و پیامبر قرار دادم و برادرت علی(ع) را جانشین تو، همانا علی(ع) حجت بر بندگان من است و امام و رهبری برای مخلوقاتم. به واسطة او دوستدارانم از دشمنانم بازشناخته می‌شوند و به وسیلة اوست که حزب من از حزب شیطان شناخته می‌شود. به خاطر اوست که دینم برپا شده است و حدود و احکام دینم حفظ و اجرا می‌شود. به خاطر او و تو و فرزندان توست که بندگانم را می‌بخشم و به واسطة قائم(ع) فزندان توست که با تسبیح، تهلیل، تقدیس و تکبیر و تمجیدم زمین را می‌سازم و آباد می‌کنم، به واسطة اوست که زمین را از دشمنانم پاک کرده و دوست‌دارانم را وارث زمین می‌گردانم. به خاطر اوست که کلمة کسانی که کفر ورزیدند را پست قرار داده و کلمة خود را برترین می‌سازم. با علم و احاطة خود، به خاطر او و به واسطة اوست که بندگانم را زنده می‌سازم و شهرهایم را احیا می‌کنم. به سبب اوست که به تدبیر و مشیت من گنج‌ها و ذخایر آشکار می‌سازم و فقط به خاطر اوست که به اراده‌ام اسرار و پنهانی‌ها را آشکار می‌سازم و آن را به ملائکه می‌سپارم تا تأیید کنندة اجرای فرمان‌هایم و اعلان دینم باشد. او (مهدی(ع)) به حقیقت ولیّ (آیین) من است و مهدی(ع) صدیق‌ترین بندگانم است.14
به حقیقت منزلت و مقامی بس عظیم در پیشگاه مقام ربوبی خداوندگار دارد که خداوند به واسطة او و پدران گرامی‌اش باران را بر بندگانش فرو می‌فرستد و به واسطة وجود آنان است که آسمان نگاه داشته شده است و بر زمین نمی‌افتد.15
برای ظهورش دعا کنیم و مشتاقانه منتظرش باشیم که حضرت امیرالمؤمنین(ع) نیز پس از توصیف کمالات حضرتش آهی کشیدند و با دست، اشاره به سینة خود کرده و فرمودند: «چقدر مشتاق دیدار اویم.»
16

پی‌نوشت‌ها:

1. سخنرانی رهبر معظم انقلاب در حریم مطهر رضوی(ع)، 1/1/85.
2. صدوق، محمدبن علی‌بن بابویه، کمال‌الدین و تمام‌النعمة، ج2، ص411؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج51، ص73.
3. مجلسی، همان، ج37، صص213 ـ 211.
4. حر عاملی، محمدبن حسن، إثبات الهداة، ج3، ص700؛ صافی گلپایگانی، لطف‌الله، منتخب‌الأثر، ص312.
5. الغیبة، ص113؛ صدوق، محمدبن علی‌بن بابویه، امالی، ص384؛ حر عاملی، همان، ص312.
6. ابن ابی‌الحدید، ج7، ص64.
7. نهج‌البلاغه، نامة 456.
8. حر عاملی، همان، ج43، ص304؛ أربیلی، کشف‌النعمة، ج1، ص52؛ حر عاملی، همان، ج3، ص552.
9. مجلسی، همان، ج2، ص694؛ أربیلی، همان، ج3، ص271؛ صافی گلپایگانی، همان، ص147.
10. یا مولای، شقی من خالفکم و سعد من أطاعکم.
11. صدوق، همان، ج2، ص411؛ مجلسی، همان، ج51، ص73؛ حر عاملی، همان، ج3، ص482.
12. عقد الدّرر، ص38.
13. مجلسی، همان، ج51، ص81؛ حیلة الأبرار، ج2، ص716؛ صافی گلپایگانی، همان، ص147.
14. مجلسی،‌ همان، ج18، ص341؛ صدوقی، همان، ص504؛ صافی گلپایگانی، همان، ص167.
15. فرازی از زیارت جامعة کبیره.
16. نعمانی، الغیبه، ص212؛ مجلسی، همان، ج51. ص115؛ حر عاملی، همان، ج3، ص537. 

تاریخ ارسال : یکشنبه 17 اسفند 1393 09:30 ق.ظ | نویسنده : منتظر یار

حضرت مهدی در کلام پیامبر

حضرت مهدی در کلام پیامبر

«ای گروه مردمان! آن نور خدای تبارک و تعالی در من قرار گرفت و پس از آن در وجود علی(ع)، آنگاه از او در نسلش تا «قائم المهدی(ع)» که بازگیرنده حق است و جلب?کننده همه حقوق ازدست رفته ما.
آگاه باشید که خاتم اوصیاء مهدی قائم(ع) از ماست.
آگاه باشید که او بر همه ادیان پیروز می شود.
آنگاه که گردآمدگان در غدیر خم، چشم بر دهان محمد مصطفی?6 دوختند تا در جمع یکصدوبیست هزار نفری خود، سخنانش را بشنوند. نبی?اکرم(ص) پس از حمد و ثنای خداوند و دعوت مردم به سوی خاندان گرامی نبوت و چنگ?زدن به ریسمان ولایت علی بن ابیطالب(ع) فرمودند:
«ای گروه مردمان!
آن نور خدای تبارک و تعالی در من قرار گرفت و پس از آن در وجود علی(ع)، آنگاه از او در نسلش تا «قائم المهدی(ع)» که بازگیرنده حق است و جلب?کننده همه حقوق ازدست رفته ما.
- «الا و ان خاتم الاوصیاء منا القائم المهدی?».
آگاه باشید که خاتم اوصیاء مهدی قائم(ع) از ماست.
- «الا انه الظاهر علی الدین کله?».
آگاه باشید که او بر همه ادیان پیروز می?شود.
- «الا انه المنتقم من الظالمین?».
آگاه باشید که او انتقامگیر از ستمگران است.
- «الا انه فاتح الحصون و هادمها».
آگاه باشید که گشاینده و درهم?کوبنده مرزهاست.
«الا انه مدرک بکل ثار لاولیاءالله عز و جل?».
آگاه باشید که او خونخواه همه بندگان صالح خداست.
- «الا انه قاتل کل قبیلة من اهل?الشرک?».
آگاه باشید که او کشنده هر قبیله?ای از مشرکان است.
- «الا انه الغراف من البحرالعمیق?».
آگاه باشید که او نهری خروشان از اقیانوسی بیکران است.
-...آگاه باشید که او یاور دین خدای تبارک و تعالی است.
-...آگاه?باشید که?او هر دانشمندی را به دانش?وهر نادانی را به نادانی می?شناسد.
-...آگاه باشید که او برگزیده و انتخاب?شده خداوند است.
-...آگاه باشید که اووارث هر دانش و دربرگیرنده آن است.
-...آگاه باشید که او آنچه بگوید از پروردگارش می?گوید و هشداردهنده به امر ایمان است.
-...آگاه باشید که او رشید و کامل و نیرومند و متین است.
-...آگاه باشید که فرمانروایی جهان هستی به او واگذار شده است.
-...آگاه باشید که هر کس از (پیامبران و امامان) پیش از او، نوید آمدنش را داده?اند.
-...آگاه باشید که او تنها حجت?بازمانده خداوند است، بعد از او حجتی نیست، حقی جز با او و نوری جز در پیش اونیست.
-... آگاه باشید که احدی بر او چیره نیست و کسی او را شکست ندهد .
-...آگاه باشید که او ولی خدا در روی زمین، و داور او در میان مردم و امین او در آشکار و نهان است.

بحار الانوار، ج?37، ص?213 - 211.

تاریخ ارسال : یکشنبه 17 اسفند 1393 09:14 ق.ظ | نویسنده : منتظر یار

دعای حضرت مهدی در قنوت نماز

در برخی روایات و احادیث دو دعا منسوب به حضرت می باشد که این دعاها را در قنوت نماز می خوانده اند . این دعاها به نقل از کتاب صحیفة المهدی بدین شرح می باشد : اَللَّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ، وَ تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ ، وتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ، وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ، بِیَدِکَ الْخَیْرُ اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ.
یا ماجِدُ یا جَوادُ، یا ذَاالْجَلالِ وَ الْاِکْرامِ، یا بَطَّاشُ یاذَاالْبَطْشِ الشَّدیدِ، یا فَعَّالاً لِما یُریدُ، یا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتینِ، یارَؤُوفُ یا رَحیمُ، یا لَطیفُ، یا حَیُّ حینَ لا حَیَّ.

اَللَّهُمَّ اَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَخْزُونِ الْمَکْنُونِ، الْحَیِّ الْقَیُّومِ، الَّذی اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ، وَ لَمْ یَطَّلِعْ عَلَیْهِ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِکَ.
وَ اَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی تُصَوِّرُ بهِ خَلْقَکَ فیِ الْاَرْحامِ کَیْفَ تَشاءُ، وَ بِهِ تَسُوقُ اِلَیْهِمْ اَرْزاقَهُمْ فی اَطْباقِ الظُّلُماتِ مِنْ بَیْنِ الْعُرُوقِ وَ الْعِظامِ.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی اَلَّفْتَ بِهِ بَیْنَ قُلُوبِ اَوْلِیائِکَ، وَاَلَّفْتَ بَیْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ، لا هذا یُذیبُ هذا، وَ لا هذا یُطْفِی‏ءُ هذا.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی کَوَّنْتَ بِهِ طَعْمَ الْمِیاهِ، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَِ الَّذی اَجْرَیْتَ بِهِ الْماءَ فی عُرُوقِ الْنَباتِ بَیْنَ اَطْباقِ الثَّری، وَسُقْتَ الْماءَ اِلی عُرُوقِ الْاَشْجارِ بَیْنَ الصَّخْرَةِ الصَّمَّاءِ.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی کَوَّنْتَ بِهِ طَعْمَ الثِّمارِ وَ اَلْوانَها، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی بِهِ تُبْدِی‏ءُ وَ تُعیدُ، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْفَرْدِ الْواحِدِ الْمُتَفَرِّدِ بِالْوَحْدانِیَّةِ، الْمُتَوَحِّدِ بِالصَّمَدانِیَّةِ وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی فَجَّرْتَ بِهِ الْماءَ مِنَ الصَّخْرَةِ الصَّمَّاءِ، وَسُقْتَهُ مِنْ حَیْثُ شِئْتَ، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی خَلَقْتَ بِهِ خَلْقَکَ، وَرَزَقْتَهُمْ کَیْفَ شِئْتَ، وَکَیْفَ شاؤُوا.
یا مَنْ لاتُغَیِّرُهُ الْاَیَّامُ وَاللَّیالی، اَدْعُوکَ بِما دَعاکَ بِهِ نُوحٌ حینَ ناداکَ فَاَنْجَیْتَهُ وَمَنْ مَعَهُ، وَاَهْلَکْتَ قَوْمَهُ، وَاَدْعُوکَ بِما دَعاکَ بِهِ اِبْراهیمُ خَلیلُکَ حینَ ناداکَ فَاَنْجَیْتَهُ وَجَعَلْتَ النَّارَ عَلَیْهِ بَرْداً وسَلاماً.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی اِذا دُعیتَ بِهِ اَجَبْتَ ،یا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْاَمْرُ،یا مَنْ اَحاطَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً، وَاَحْصی کُلَّ شَیْ‏ءٍ عَدَداً.
یا مَنْ لا تُغَیِّرُهُ الْاَیَّامُ وَاللَّیالی، وَ لا تَتَشابَهَ عَلَیْهِ الْاَصْواتُ، وَ لا تَخْفی عَلَیْهِ اللُّغاتُ،وَ لا یُبْرِمُهُ اِلْحاحُ الْمُلِحّینَ.
اَسْأَلُکَ اَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ، فَصَلِّ عَلَیْهِمْ بَاَفْضَلِ صَلَواتِکَ، وَ صَلِّ عَلی جَمیعِ النَّبِیّینَ وَ الْمُرْسَلینَ، الَّذینَ بَلَّغُوا عَنْکَ الْهُدی، وَ عَقَدُوا لَکَ الْمَواثیقَ بِالطَّاعَةِ، وَ صَلِّ عَلی عِبادِکَ الصَّالِحینَ.
یا مَنْ لا یُخْلِفُ الْمیعادَ، اَنْجِزْ لی ما وَعَدْتَنی، وَاجْمَعْ لی اَصْحابی وَ صَبِّرْهُمْ، وَانْصُرْنی عَلی اَعْدائِکَ وَاَعْداءِ رَسُولِکَ، وَلا تُخَیِّبْ دَعْوَتی، فَاِنّی عَبْدُکَ اِبْنُ عَبْدِکَ اِبْنُ اَمَتِکَ، اَسیرٌ بَیْنَ یَدَیْکَ.
سَیِّدی اَنْتَ الَّذی مَنَنْتَ عَلَیَّ بِهذَا الْمَقامِ، وَ تَفَضَّلْتَ بِهِ عَلَیَّ دُونَ کَثیرٍ مِنْ خَلْقِکَ.
اَسْأَلُکَ اَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُنْجِزَ لی ما وَعَدْتَنی، اِنَّکَ اَنْتَ الصَّادِقُ، وَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ، وَاَنْتَ عَلی کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ.

ادامه مطلب..

ادامه مطلب

تاریخ ارسال : شنبه 16 اسفند 1393 04:47 ب.ظ | نویسنده : منتظر یار

استخاره ی منسوب به حضرت مهدی(عج)

از آن حضرت روایت شده که فرمود: در دو کاغذ می‏نویسی: خیرة من‏ اللّه و رسوله لفلان بن فلان ،(اختیار خداوند و پیامبرش برای فلان پسر فلان ) و دریکی می‏نویسی: افعل (انجام بده ) و در دیگری می نویسی لاتفعل ( انجام نده ) . باید در اول هر کاغذ نوشته ی خیرة من‏ اللّه و رسوله لفلان بن فلان باشد و به جای فلان اول نام خود و به جای فلان دوم نام پدرت را می نویسی و اگر استخاره کننده زن باشد کلمه ی « ابن » در نوشته ی : خیرة من‏ اللّه و رسوله لفلان بن فلان را
به « بنت » یعنی دختر تغییر می دهد. و به جای فلان اول نام خود و به جای فلان دوم نام پدرش را می نویسد.
سپس آنها را در دو گلوله گِلی قرار داده و در قدح آبی می‏اندازی، آنگاه وضو گرفته و دو رکعت نماز می‏گذاری، و پس از آن این دعا را می‏خوانی:


اَللَّهُمَّ اِنّی اَسْتَخیرُکَ خِیارَ مَنْ فَوَّضَ اِلَیْکَ اَمْرَهُ، وَاَسْلَمَ اِلَیْکَ نَفْسَهُ، وَ تَوَکَّلَ عَلَیْکَ فی اَمْرِهِ، وَاسْتَسْلَمَ بِکَ فیما نَزَلَ بِهِ اَمْرُهُ.
اَللَّهُمَّ خِرْلی، وَ لا تَخِرْ عَلَیَّ، وَ اَعِنّی وَ لاتُعِنْ عَلَیَّ، وَمَکِّنّی وَ لا تُمَکِّنْ مِنّی، وَاهْدِنی لِلْخَیْرِ، وَلاتُضِلَّنی، وَارْضِنی بِقَضائِکَ، وَ بارِکْ لی فی قَدَرِکَ، اِنَّکَ تَفْعَلُ ما تَشاءُ، وَ تُعْطی ما تُریدُ.
اَللَّهُمَّ اِنْ کانَتِ الْخِیَرَةُ لی فی اَمْری هذا، وَ هُوَ کَذا وَکَذا، فَمَکِّنّی مِنْهُ وَاَقْدِرْنی عَلَیْهِ، وَ امِرْنی بِفِعْلِهِ، وَ اَوْضِحْ لی طَریقَ الْهِدایَةِ اِلِیْهِ.
وَ اِنْ کانَ اللَّهُمَّ غَیْرَ ذلِکَ فَاصْرِفْهُ عَنّی اِلَی الَّذی هُوَ خَیْرٌ لی مِنْهُ، فَاِنَّکَ تَقْدِرُ وَ لا اَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَ لا اَعْلَمُ، وَاَنْتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ، یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ.


ترجمه : پروردگارا! از تو طلب خیر می‏کنم، طلب خیر کسی که امورش را بتو واگذار کرده و در آنها بتو توکّل می‏کند، و در آنچه بر او وارد شده تسلیم تو می‏باشد.
خداوندا! برای من خیر را اختیار کن نه شر، و مرا یاری نما و از خودت دور نساز، و بمن قدرت عنایت فرما، و بسوی خیر هدایتم کن و گمراهم ننما، و نسبت به قضاو قدرت راضی نموده، و مقدّراتت را بر من مبارک گردان ،تو هر چه بخواهی انجام داده و آنچه را بخواهی عطا می‏فرمایی.
خداوندا! اگر خیر و صلاح من در این کار - که این چنین است - می‏باشد، مرا بر انجام آن یاری ده و قادرساز، و امر به انجام آن بنما، و راه هدایت را برایم تبیین فرما.
خدایا! و اگر غیر از این می‏باشد، توجّه مرا بسوی کاری که خیر من در آنست، معطوف کن، بدرستکه تو قادر بوده و من توانانیستم، و آگاه بوده و من آگاه نیستم، و تو دانای پنهانی‏ها هستی، ای مهربانترین مهربانان.

آنگاه سجده کرده و صدبار می‏گویی:

اَسْتَخیرُ اللَّهَ خِیَرَةً فی عافِیَةٍ مأئة مرة.از خداوند طلب خیر همراه با سلامتی می‏کنم.


سپس سر برداشته در انتظار بیرون آمدن کاغذها از گلوله‏ های گِلی باش، هر کدام که بیرون آمد به مقتضایش عمل نما.

تاریخ ارسال : شنبه 16 اسفند 1393 04:39 ب.ظ | نویسنده : منتظر یار

چرا کارگردانان به مقولة آخرالزمان نمی‌پردازند؟

گفت‌وگو با محمدرضا اسلاملو

اشاره:
محمدرضا اسلاملو، از جمله کارگردانان متعهدی است که در سالیان اخیر پرداختن به باور مهدوی و فرهنگ انتظار را وجهة همت خود قرار داده و در این زمینه کارهای ارزشمندی را تولید کرده که از جمله می‌توان به برنامه‌های مستندی چون «در انتظار موعود»، «جهان در انتظار»، «تا ظهور» و... اشاره کرد.
البته برخی از این برنامه‌ها به هنگام پخش با موانعی برخورد کردند که شرح آن‌را در گفت‌وگویی که با ایشان انجام داده‌ایم خواهیم خواند.
در هر حال با آشنایی بیشتر با فعالیت‌های این هنرمند و همچنین بررسی زمینه‌ها و موانع ترویج باور مهدوی و فرهنگ انتظار گفت و گوی یک ساعته‌ای با وی ترتیب دادیم که توجه شما عزیزان را به حاصل این گفت‌وگو جلب می‌کنیم.

جناب اسلاملو به عنوان اولین سؤال از نخستین تجربة هنری خود یعنی مجموعه تلویزیونی «در انتظار موعود» بگویید.

سال‌ها بود به دنبال این بودم که پیرامون حقیقت «انتظار» مجموعه‌ای هنری تهیه کنم و آن را وظیفة خود می‌دانستم، اما مقداری تردید داشتم از طرفی ترس نیز اجازة این کار را به من نمی‌داد زیرا تجربه‌ای تلخ و منفی، به نام انجمن «حجتیه» ذهن فرهنگی و هنری جامعه را تخریب کرده بود و این امر باعث خلأ فرهنگی شده و هیچ کس جرئت و شهامت نزدیک شدن به این مقوله را پیدا نکند.
من خیلی دوست داشتم با فیلم‌سازی به حقیقت انتظار نزدیک شوم، بنابراین با دیدن اولین فیلم خارجی در خصوص «آخرالزمان» این جرقه در ذهن من زده شد که آیندة بشریت و «موعود» سوژه‌ای بسیار مناسب برای فیلم‌سازی است و باید ساخته شود و این حس، قوت قلبی به من داد و جالب آن که قبل از دیدن فیلم تصور می‌کردم تنها من هستم که به این مقوله فکر می‌کنم، در حالی که این سوژه جهانی است و باید به آن پرداخته شود.
همین جا در حاشیه عرض کنم، اوایل جنگ بود که نیروهای بسیجی آموزش می‌دیدند و به جبهه اعزام می‌شدند، من هم عضو بسیج بودم و دوربین به دوش همراه این عده اعزام شدم، در یک منطقة سرسبز گروه به ستون یک حرکت می‌کرد و یک نفر نیز پرچم سبزی به دست، داشت که روی آن «یا قائم آل محمد»(ع) حک شده بود و باد آن‌را بسیار زیبا به اهتزاز درآورده بود من این صحنه را ضبط کردم، همانطور که از سینه‌کش کوه بالا می‌رفتیم، از پشت ویزور که نگاه کردم، یک لحظه پیش خودم گفتم ممکن است این‌ها جزئی از لشکریان امام زمان(عج) باشند، این مسئله خیلی مرا گرم کرد و این پلان ضبط شد، و بارها از تلویزیون پخش گردید. به‌خصوص این‌که دعای عهد را با صدای زیبایی روی آن پیاده کرده بودم و این امر در بیننده خیلی اثر می‌گذارد.
این اولین تجربة من بود. هنگامی که شهید «آوینی» از صدا و سیما رفت و مسئول ویدئویی حوزة هنری شد از همه خواست برای فعالیت هنری دور هم جمع شوند و برنامه تولید کنند، من طرح خودم را که «در انتظار موعود» نام داشت ارائه کردم، شهید آوینی پذیرفت و ما کلید کار را زدیم. امروز تأسف می‌خورم که چرا روی این سریال دقت و حساسیت بیشتری به خرج ندادم و برای پایان یافتن آن عجله کردم. البته شاید علت آن این بود که برای اولین بار مقابل دوربین دربارة مهدویت سخن گفته می‌شد، به هرحال سد شکسته شد و موانعی که وجود داشت از میان برداشته شد و همکاران با تعجب پی‌گیر موضوع بودند و مشتاق بودند ببیندند سرانجام کار به کجا ختم می‌شود، حتی یکی از فیلم‌سازان با من تماس گرفت و گفت می‌خواهم در زمینة مهدویت فیلم داستانی بسازم؛ پس این نشان می‌دهد که سد شکسته شده و همگان پذیرفته‌اند که حقیقت ظهور می‌تواند دست مایة فیلم‌سازی قرار گیرد. و این نکته برای من خیلی مهم‌تر از خود فیلم بود، زیرا باعث شد جریان فیلم‌سازی مهدویت و انتظار بوجود آید.

آ قای اسلاملو با توجه به توضیحاتی که در خصوص تهیة سریال «در انتظار موعود» ارائه نمودید بفرمایید آیا این برنامه از رسانة ملی پخش شد؟ اگر خیر، علت آن چه بود؟

متأسفانه کل سریال از سیما پخش نشد. دلیل آن نیز ترسی بود که مسئولین وقت صدا و سیما در دل داشتند، در یک قسمت از این مستند شفا یافتن یک جانباز شیمیایی چگونگی تشرف او خدمت امام زمان(عج) را ضبط کردم. آن جانباز بسیار جالب و گیرا مسئلة تشرف را تشریح کرده بود. من عکس‌های مجروحیت و شفا یافتنش را نیز ضبط کردم ولی متأسفانه سیما از پخش کردن آن خودداری کرد، من تصور می‌کنم صدا و سیما هنوز هم با مقولة مهدی موعود(عج) بیگانه است و لذا حاضر نیست در این مقوله کاملاً وارد شود. اینکه چه باید کرد؟ و چگونه می‌توان ابر سیاه بیم را از آسمان صدا و سیما دور کرد؟ سؤالی است که من نیز به دنبال یافتن پاسخ صحیح آن هستم به اعتقاد من با همین امکانات موجود صدا و سیما می‌توان مشکلات فرهنگی، هنری کشور را حل نمود.

سؤال دیگر من باز می‌‌گردد به اینکه با توجه به گذشت یک دهه از ساخت سریال مستند «در انتظار موعود» و تغییراتی که در فضای فرهنگی کشور به‌وجود آمده آیا زمان پخش آن از طریق سیما نرسیده است؟

اینکه فضای فرهنگی و هنری جامعه تغییر کرده و متفاوت‌تر از گذشته شد قبول دارم و برای من هم جای سؤال است که چرا صدا و سیما آن را پخش نمی‌کند؟ با این تفاسیر من کار خود را متوقف نکردم و برنامه‌های دیگری تهیه و نسبت به ساخت مستند «جهان در انتظار» و «تا ظهور» اقدام کردم و خوانندگان عزیز اطلاع دارند که ساخت سریال مستند بسیار مشکل‌تر از ساخت فیلم سینمایی می‌باشد.

هدف و مراد شما از رفتن به سمت این‌گونه سوژه‌ها چیست؟ با توجه به اینکه سوژه‌های مختلفی در جامعه وجود دارد؟

اگر پاسخ این سؤال را بیست سال پیش می‌دادم خیلی‌ها می‌خندیدند ولی امروز فضای جامعه پذیرای این امر است لذا در پاسخ بخش اول سؤال عرض می‌کنم: بهترین و ناب‌ترین سوژه برای کار کردن حقیقت ظهور و آخرالزمان است. اگر غربی‌ها حقیقت ظهور را آن‌گونه که در اسلام آمده باور داشتند تصور می‌کنید چه اقداماتی انجام می‌دادند؟ حتماً فضای فرهنگی دنیا را تغییر می‌دادند و شرایط را به گونه‌ای در ذهن مردم ترسیم می‌کردند که افراد تصور می‌کردند هر لحظه ممکن است ظهور تحقق پیدا کند و جهان را همواره در حال آماده باش نگه می‌داشتند، در حالی که این حقیقت به صورت رایگان در اختیار ما قرار دارد و ما ارزش این نعمت بزرگ و الهی را نمی‌شناسیم، به گمان من کتاب ظهور بر روی طاقچة ذهن‌ها در حال خاک خوردن است، در تشرفی که به حج داشتم برنامه‌ای ساختم به نام «زائران اُحد» طرح دیگری در دست تهیه دارم با عنوان «حق و باطل» که ادامة مستند «تا ظهور» می‌باشد و در آیندة نزدیک ساخته خواهد شد، دغدغة ذهنی من همیشه جنگ و ظهور بوده است به همین دلیل سعی دارم آنچه می‌سازم با مستندات گذشته تفاوت داشته باشد.

جناب اسلاملو سؤالی که به ذهن من رسید این است که آیا نگاه شما در بحث منجی‌گرایی با نگاه دیگران تفاوت دارد؟ چرا؟

اینکه دنبال چه هستم، باید بگویم مانند همة انسان‌هایی که منتظر آن حضرت هستند و آرزو دارند برای رضایت قلب ایشان کاری انجام دهند، این علاقه و خواست من نیز هست و همین امر باعث شده بیشتر به بحث مهدویت بپردازم. و این خواست درونی، مرا به اینجا کشانده است. من فکر می‌کنم در پیشگاه حضرت حجت(عج) شرمنده‌ام و خود را فرد موفقی در ترویج فرهنگ مهدویت نمی‌دانم، زیرا کاری که بتوان گفت کارستان باشد صورت نداده‌ام و مانند یک فرد مبتدی در حال تمرین کردن هستم؛ امیدوارم بتوانم کاری در شأن حضرت(ع) ارائه دهم.

با توجه به اینکه شما در کوران ساخت فیلم‌های مستند مهدویت هستید، مشکلات و موانع فیلم سازی در این مقوله را منبعث از کجا می‌دانید؟

مشکل اصلی از آنجا ناشی می‌شود که هنرمندان و کارگردانان کشور به آخرالزمان نمی‌پردازند، البته نسبت به سال‌های گذشته این روند بهتر شده است، ولی رضایت‌بخش نیست، برای اینکه ده سال آینده افسوس این روزها را نخوریم باید تلاش مضاعف نمود، من اعتقاد دارم اگر به مقولة مهدویت بیشتر و بهتر بپردازیم اتفاق مهم و مبارک ظهور خیلی زودتر از آنکه تصور می‌شود به وقوع خواهد پیوست، زیرا با پدید آمدن انقلاب اسلامی کلید ظهور زده شده و ظهور صغرا واقع شده و آن اتفاق غیرممکن به وقوع پیوسته است.
در سریالی که ساختم با یکی از علمای لبنان به نام شیخ «فتلاوی» که کتاب‌های زیادی هم نوشته مصاحبه کردم؛ او که تحقیقات زیادی حول ظهور انجام داده می‌گفت: به روایت جالبی دست پیدا کرده‌ام مبنی بر این‌که انسان با عمر طبیعی می‌تواند به وقوع پیوستن انقلاب مهدوی و ظهور حضرت را شاهد باشد. می‌خواهم این نتیجه را بگیرم که اگر به حقیقت مطلق که همان حضرت بقیة‌الله(عج) می‌باشد بپردازیم، چقدر به ظهور نزدیک خواهیم شد! گاهی اوقات انسان مشاهده می‌کند اقداماتی را که ما باید برای بسترسازی ظهور انجام دهیم به دست دشمنان رقم زده می‌شود. البته با برداشتی که خودشان از آخرالزمان دارند، من خیلی تأسف می‌خورم که چرا در اردوگاه مسلمانان به مقولة «منجی‌گرایی» کم‌توجهی می‌شود؛ در حالی که باید هرچه زودتر گرد و غبار گذشت زمان و غفلت را از کتاب زیبای ظهور بزداییم و آن‌را باز کنیم و حل تمامی مشکلات امروز و فردا را از درون آن جست‌وجو کنیم، به برکت امام مهدی(عج) پنجره‌های زیادی وجود دارد و هرکس می‌تواند به تناسب موقعیت و وسعت دید خود از پنجره‌ها به باغ سر سبز انتظار بنگرد.

جناب اسلاملو علت کم کاری و یا کاستی هنرمندان را در عرصة مهدویت چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظر من بختکی روی فعالیت فرهنگی، هنری کشور سایه انداخته است و این مانع جنب و جوش، حرکت و پویایی می‌شود از طرفی عدم استفادة صحیح از حقایقی که در اختیار داریم باعث کم کاری می‌شود، شرایط فرهنگی ما همانند فرد خواب آلوده‌ای است که باید او را کاملاً بیدار کرد. اگر می‌خواهیم فیلم بسازیم باید ترس و نگرانی را نادیده گرفت و با شهامت تمام وارد میدان مبارزة فرهنگی (فیلم‌سازی) شد.

حال که بحث به اینجا رسید اجازه بدهید سؤال کنم چه تکلیفی را برای اهل هنر، سینما، تلویزیون و در یک کلمه اهل امضا در بحث مهدویت قائل هستید؟

من تصور می‌کنم همه سعی دارند به تکلیف خود در این راستا عمل کنند؛ حال اگر آن اتفاق که باید رخ دهد حاصل نمی‌شود به لحاظ کم ارادتی نسبت به آقا نیست بلکه درک‌ها پایین است، قدرت و درک ما کامل نشده و همه از شدت کار ضعیف شده‌اند چون فعالیت‌ها به صورت متفرقه انجام می‌پذیرد، زیرا به نظم و وحدتی که مدنظر اسلام است دست پیدا نکرده‌ایم.

شما در طول تهیه و ساخت سریال‌های مستندی که برای حضرت حجت(عج) ساخته‌اید آیا با موارد شگفت‌انگیز مانند امداد و... برخورد کرده‌اید؟

به صورت مشخص خیر، ولی به‌طور عام بله، زیرا در همة آنچه ما انجام داده‌ایم عنایت حضرت را پشت آن احساس می‌کردم. مثلاً برای تهیة مجموعه‌ای با عنوان «تولد دوباره» که پیرامون زندگی تازه مسلمانان است سفری به استکهلم داشتم در آنجا با افراد جالبی برخوردم. یک تازه مسلمان که از کشور اندونزی بود و نام اسماعیل را برای خود انتخاب نموده بود، ابتدا با مکتب اهل سنت آشنا شده ولی پس از مطالعه و تحقیق مذهب تشیع را برگزیده است. او از آخرالزمان و حضرت مهدی(عج) به گونه‌ای سخن می‌گفت که ما تصور کردیم او یکی از یاران نزدیک حضرت است، من در آنجا به این نکته پی‌بردم که چه جهان منتظری داریم؟ و اینها شگفتی آفرین است. به نظر من اگر مجلة «موعود» سایتی مخصوص مهدی موعود راه‌اندازی کند با مخاطبان زیادی در جهان ارتباط برقرار خواهد کرد آنگاه پی خواهیم برد که منتظران در جهان به چه میزان هستند. و حاضرند مطالب و مقالاتی برای مجله ارسال نمایند.
یکی از علل موفقیت‌های غرب در زمینة فرهنگی این است که آنها بر این اعتقادند که هرملتی نسبت به آینده آگاهی داشته باشد می‌تواند در آن دخل و تصرف کند و آن‌را به نفع خود تغییر دهد و این تفکر از «علم‌گرایی» برمی‌خیزد، پس غرب مبنای موفقیت خود را برعلم‌گراِیی نهاده است و دلیل اینکه آنها در فیلم‌ها به آخرالزمان می‌پردازند این است که تصور می‌کنند آینده را می‌شناسند، چون از دریچة ناقص فرهنگ خود به آن نگاه می‌کنند و چون برداشت آنها ناقص است به حقیقت نمی‌رسند. پس اگر دقت کرده باشید در فیلم‌ها به آینده پرداخته و پیرامون آن سخن گفته و آن‌را به نفع خود تغییر می‌دهند همین وضعیت را در عراق شاهد هستیم، من تمام برنامة شبکه‌های ماهواره‌ای را که چهل روز قبل از حمله به عراق پخش می‌کردند ضبط کردم، همة مبلغان مسیحی انجیل‌گرا آتش بیار معرکه بودند و تحلیل آنان این بود که علت پیروزی ایرانیان در جنگ با عراق پشتیبانی فرهنگی و اعتقادی آنان توسط علما و مداحان بود و لذا بیست و چهار ساعته مبلغان مسیحیت بسترسازی فرهنگی و اعتقادی می‌کردند. در یکی از برنامه‌ها بر روی نقشة عراق تحلیل می‌کردند و به شهر «سامراء» که رسیدند دیالوگ آنها این جمله بود که، «آخرین پیامبر مسلمانان از این شهر برمی‌خیزد پس ما باید این شهر را تصرف کنیم. تا مسلمانان تسلط نداشته باشند. زیرا در غیر این صورت آنان دنیا را فتح خواهند کرد.» و این برداشت را ربط می‌دادند به مکاشفات یوحنا، اما چرا تاکنون موفق نشده‌اند، این به دلیل شناخت ناقص آنان نسبت به آینده می‌باشد.

آخرین سؤال را اینگونه مطرح می‌کنم که «هالیوود» از یک پشتیبانی علمی و اتاق فکر قوی برخوردار است آیا این وضعیت را نمی‌توان در سینمای ایران دنبال کرد، یعنی حوزه‌های علمیه و علما به کمک سینما بیایند؟

فاصلة دین و سینما در ایران زیاد است در حالی‌که در حوزه‌ها معادن علم و معرفت وجود دارد پس باید پلی قوی بین این دو ایجاد کرد.
همانطور که شما اشاره کردید علت رشد آنها (غربیان) باز می‌گردد به اینکه آنها قدم‌های علمی را خوب برداشته‌اند و پل‌ها را ساخته‌اند و در پس فیلم‌هایی که می‌سازند تفکر، اندیشه و تحقیق وجود دارد و سخت هم مشغول هستند، لذا نتیجة کار و تلاش خود را می‌گیرند ما نیز با توجه به منابع عظیم و ذخایر مهم و بکری که داریم، می‌توانیم به کمک ابزار و امکانات و تکنولوژی، هنری متعهد و بالنده داشته باشیم. یک ضعف نهایی که در سنیمای ما وجود دارد نبودن پشتیبانی فرهنگی و علمی از جانب حوزه‌هاست که با ایجاد پل این مشکل برطرف خواهد شد؛ در این شرایط می‌توان فایل‌های زیادی به همین منظور به‌وجود آورد آنگاه هرکس بخواهد فیلمی وسریالی بسازد به راحتی می‌تواند از اطلاعات و دانش‌های موجود استفاده کند در این صورت از دوباره کاری و تکرار جلوگیری خواهد شد.

از زمانی که برای انجام این مصاحبه در اختیار ما قرار دادید تشکر می‌کنم.

تاریخ ارسال : شنبه 16 اسفند 1393 03:08 ب.ظ | نویسنده : منتظر یار

دانلود نرم افزار تا جمعه ظهور

سلام دوستان .

 نرم افزار تا جمعه ظهور رو براتون گذاشتم انشاءالله مفید واقع بشه .

اگه نظر یا انتقادی در رابطه با نرم افزار دارید تو همین تاپیک بگید

اندازه این تصویر تغییر داده شده است برای نمایش اندازه واقعی كلیك نمایید .

بخش های نرم افزار

زندگی نامه
کرامات
احادیث مهدویت
چند رسانه 
شبهات مهدویت
اس ام اس
مقالات 
سایت های مفید
منابع


تاریخ ارسال : شنبه 16 اسفند 1393 09:38 ق.ظ | نویسنده : منتظر یار

بایدها و نبایدهای گفت و گو از فرهنگ مهدوی

اشاره 
آشنایی با اهل‏بیت و مخصوصا امام عصر علیهم‏السلام حتی در کمترین سطح و پایه هم شور و شوق خاصی را در انسان به وجود می‏آورد تا آنجا که خرد می‏خواهد در هر مجلس و محفلی سخن از او به میان آورد و همگان را با سیره و سنت این خانواده آشنا کند .
این شور و شوق یکی از ویژگیهای انس با حضرت مهدی است و جز این هم نمی‏توان انتظار داشت چه، وقتی مهر و عشق کسی بر دل نشست نمی‏شود از او سخن نگفت و وقتی از او گفت‏وگو کردی می‏شوی یک مبلغ موعودی .
در این مقاله تلاش شده که ضمن بررسی مهم‏ترین بایسته‏های تبلیغی در حوزه مباحث مهدوی راهکارهایی نیز برای تعمیق و گسترش هر چه بیشتر این فعالیتها ارائه گردد:



1 . بایسته‏های عملی

در فرهنگ اسلامی کسی که نقش دعوت کننده (داعی) مردم را به عهده می‏گیرد، رسالت و مسئولیت‏ سنگینی دارد و لازم است ‏خود بیش از هر کس دیگر به آنچه مردم را به آن فرا می‏خواند پای‏بند باشد; زیرا سخن آنگاه بر دل می‏نشیند که از دل برآمده باشد و تنها سخنی از دل برمی‏آید که از مرحله ادای زبانی فراتر رفته و به عمق جان راه یافته باشد . روشن است که انسان تا چیزی را با همه وجود نپذیرد و در عمل بدان پای‏بند نباشد به عمق جانش راه نمی‏یابد .
با توجه به آنچه گفته شد کسی که می‏خواهد جامعه پیرامون خود را به سوی امام زمان (علیه السلام) فراخواند و آنها را دعوت به توجه و انس و التفات بیشتر نسبت‏به آن حضرت کند، قطعا باید خود بیش و پیش از دیگران با امام زمان (علیه السلام) رابطه معنوی برقرار کند و در زندگی فردی و اجتماعی خود یاد و نام آن حضرت را همواره درنظر داشته باشد .
افزون بر این، انس و ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) از جهت دیگری نیز برای مروجان و مبلغان فرهنگ مهدوی ضروری است و آن به دست آوردن پشتوانه لازم در فعالیت تبلیغی و ترویجی است . توضیح آنکه: به دلیل شرایط فرهنگی خاص حاکم بر برخی از محیطها فعالیت تبلیغی و ترویجی چندان ساده نیست و قطعا مسائل و مشکلاتی را به همراه خواهد داشت; از این رو اگر مروج و مبلغ این فرهنگ از ظرفیت و تحمل بالایی برخوردار نباشد چه بسا که پس از مدتی دچار یاس و دلسردی شود . در این شرایط تنها چیزی که می‏تواند ظرفیت و تحمل لازم را به فعالان در این حوزه ببخشد و پشتوانه لازم را برای آنها فراهم کند ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) است . در صورت وجود این ارتباط معنوی، ظرفیت و تحمل محدود ما در پیوند با ظرفیت و تحمل نامحدود آن امام وسعت و گسترش می‏یابد و به ما توان تحمل سختیها و مشکلات این راه را عطا می‏کند .
در اینجا ممکن است پرسیده شود: چگونه می‏توان با امام مهدی (علیه السلام) رابطه معنوی برقرار کرد؟ در پاسخ باید گفت: این کار بسیار ساده است . البته به شرط آن‏که از همان ابتدا به دنبال دست‏یافتن به جایگاههای بسیار بالایی چون تشرف خدمت آن حضرت نباشید، بلکه قدم به قدم و به تدریج این رابطه معنوی را گسترش داده و تعمیق بخشید .
نخستین قدمها برای ایجاد ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) می‏تواند با انجام یک یا چند مورد از کارهای زیر آغاز شود: خواندن دعای عهد در هر صبحگاه; عرض سلام خدمت آن حضرت در آغاز و پایان هر روز; خواندن زیارت آل‏یاسین یا دعای ندبه در هر روز جمعه; دعا برای سلامتی آن حضرت در مواقعی چون قنوت نماز و تعقیب نمازهای روزانه; خواندن نماز امام زمان; توسل به آن حضرت در مواقع سختی و مشکلات و ...
همانطور که گفته شد لازم نیست همه این کارها را به یکباره و همزمان آغاز کنید، یکی دو مورد از کارهای یاد شده را انتخاب و سعی کنید به طور مرتب و مستمر آن را انجام دهید و به تدریج کارهای دیگر را نیز به برنامه خود اضافه کنید .
گفتنی است که شما می‏توانید با بهره‏برداری از کتاب راز و نیاز منتظران، که از سوی انتشارات موعود منتشر شده، بیش از پیش با دعاها، زیارتها، نمازها و صلوات و توسلات مرتبط با امام عصر (علیه السلام) آشنا شوید .
این نخستین قدم در راه ایجاد ارتباط معنوی با امام عصر (علیه السلام) است و قطعا با مواظبت‏بر انجام کارهایی که از آنها یاد شد، رفته رفته روح انتظار در شما زنده‏تر شده، پیوند معنوی شما با امام مهدی (علیه السلام) مستحکم‏تر می‏شود و با آن حضرت انس و الفتی بیشتر پیدا می‏کنید . اما پس از این مرحله باید تلاش نمایید که حضور امام عصر (علیه السلام) را بیش از پیش در زندگی فردی و اجتماعی خود احساس کنید . احساس حضور امام به این است که شما آن حضرت را شاهد و ناظر بر رفتار، گفتار و پندار خود بدانید و هر آنچه را که خشنودی امام زمان (علیه السلام) در آن است انجام دهید و از هر آنچه که موجب ناخشنودی آن امام می‏شود دوری گزینید . این حداقل وظیفه‏ای است که ما در برابر حجت‏خدا داریم و آن حضرت نیز به صراحت انجام این وظیفه را به عهده همه ما گذاشته‏اند:
هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می‏شود، پیشه خود سازد و از هر آنچه که موجب خشم و ناخشنودی ما می‏گردد، دوری گزیند; زیرا فرمان ما به یکباره و ناگهانی فرا می‏رسد و در آن زمان توبه و بازگشت‏برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه کسی را از کیفر ما نجات نمی‏بخشد . (1)
قطعا اگر این وظیفه را به درستی و به‏طور کامل انجام دهیم می‏توانیم امیدوار باشیم که، براساس وعده امام صادق (علیه السلام)، خداوند ما را به عنوان یکی از یاوران امام مهدی (علیه السلام) بپذیرد:
هر کس دوست می‏دارد از یاران (حضرت) قائم باشد، باید منتظر باشد و پرهیزکاری و اخلاق نیکو پیشه کند، در حالی که منتظر است، پس چنانچه بمیرد و پس از مردنش قائم - که بر او درود باد - به‏پا خیزد، پاداش او همچون پاداش کسی خواهد بود که آن حضرت را درک کرده است . پس کوشش کنید و در انتظار بمانید . گوار باد بر شما (این اجر) ای گروه مشمول رحمت‏خداوند! (2)
2 . بایسته‏های نظری

براساس روایات قطعی و تردیدناپذیری که از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده، بر هر مسلمانی واجب است که امام زمان خود را بشناسد . این موضوع از چنان اهمیتی برخوردار است که فرموده‏اند:
کسی که بمیرد و امام زمان خود را نشناسد مانند کسی است که در عصر جاهلیت; (عصر گمراهی)، از دنیا رفته است . (3)
با توجه به این موضوع هر یک از ما وظیفه داریم که در حد توان، امام و حجت عصر خود; یعنی امام مهدی (علیه السلام) - که دوازدهمین امام از سلسله امامان شیعه و فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام) است - بشناسیم . قطعا به همان میزان که ما امام زمان (علیه السلام) را بشناسیم به همان میزان هم از تیرگی، تباهی و گمراهی عصر جاهلی دور و به روشنایی، سعادت و رستگاری نزدیک می‏شویم .
حال این پرسش مطرح می‏شود که امام مهدی (علیه السلام) را به چه روش و از طریق چه منابعی می‏توان شناخت .
دو دیدگاه در شناخت امام زمان (علیه السلام)

شخصیت و ابعاد وجودی امام مهدی (علیه السلام) را از دیدگاههای مختلف می‏توان مورد مطالعه و بررسی قرار داد که مهم‏ترین آنها ®دیدگاه اعتقادی (کلامی) - تاریخی‏¯ و ®دیدگاه فرهنگی - اجتماعی‏¯ است . پیش از آن‏که به بررسی هر یک از دیدگاهها بپردازیم، لازم است‏یادآوری کنیم که این دو دیدگاه، مکمل یکدیگرند و بدون شک نمی‏توان بدون شناخت درست اعتقادی - تاریخی از امام مهدی (علیه السلام) به شناخت فرهنگی - اجتماعی از آن حضرت دست‏یافت .
1 . دیدگاه اعتقادی - تاریخی
در این دیدگاه به طور عمده دو بعد از ابعاد شخصیت و زندگانی امام مهدی (علیه السلام) مورد توجه قرار می‏گیرد: نخست این که آن حضرت، حجت‏خدا، تداوم بخش سلسله حجتهای الهی و دوازدهمین امام معصوم از تبار امامان معصوم شیعه (علیهم السلام) است که در حال حاضر در غیبت‏به سر می‏برند ; دوم این‏که ایشان شخصیتی است تاریخی که در مقطع زمانی معینی از پدر و مادر مشخصی به دنیا آمده، حوادث متعددی را پشت‏سر گذاشته، با انسانهای مختلفی درارتباط بوده و منشا رویدادها و تحولات مختلفی در عصر غیبت صغری بوده‏اند .
براین اساس در بیشتر کتابهایی که با دیدگاه اعتقادی - تاریخی به بررسی شخصیت و ابعاد وجودی امام مهدی (علیه السلام) پرداخته‏اند با سرفصلهای مشابهی روبرو می‏شویم که برخی از مهم‏ترین آنها به قرار زیر است:
1 . لزوم وجود حجت الهی در هر عصر
2 . اثبات ولادت
3 . دلایل امامت
4 . ویژگیهای شخصی
5 . فلسفه غیبت
6 . نواب خاص
7 . راز طول عمر
8 . معجزات
9 . توقیعات (پیامها)
10 . نشانه‏های ظهور آن حضرت و ...
قطعا پرداختن به همه کتابهایی که از قرنها پیش تاکنون با دیدگاه یادشده به رشته تحریر درآمده‏اند، در گنجایش این مقاله نیست، پس به ناچار به ذکر عناوین و نویسندگان برخی از مهم‏ترین این کتابها - که در واقع مصادر اصلی فرهنگ مهدوی شیعی به شمار می‏آیند - به ترتیب تاریخ اشاره می‏کنیم .
شایان ذکر است که برخی از این کتابها در زمره مجموعه کتابهای حدیثی یا تاریخی شیعه‏اند که بخشی را به بررسی ابعاد اعتقادی و تاریخی فرهنگ مهدوی اختصاص داده‏اند:
1 . الکافی، ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی (درگذشته به سال 328 یا 329 ق) ;
همانطور که می‏دانید کتاب الکافی جزء کتابهای چهارگانه (کتب اربعه) روایی شیعه است که در 8 جلد (عربی) به چاپ رسیده است .
این مجموعه 8 جلدی شامل سه بخش کلی اصول (جلد 1 و 2)، فروع (جلد 3 - 7) و روضه (جلد 8) می‏باشد که ®اصول کافی‏¯ دربردارنده روایات اعتقادی، ®فروع کافی‏¯ در بردارنده روایات فقهی و عبادی و ®روضه کافی‏¯ شامل، روایات اخلاقی است .
شایان ذکر است که جلد اول و دوم کتاب الکافی که مباحث اعتقادی را دربردارد، با عنوان اصول کافی در چهارجلد ترجمه شده و در دسترس همه علاقه‏مندان به معارف شیعی قرار گرفته است . (4)
بخش عمده‏ای از جلد اول (متن عربی) این کتاب (صص 554 - 168) با عنوان ®کتاب الحجه‏¯ به بیان دلایل وجود حجت‏خدا در عالم هستی، ویژگیهای امامان معصوم (علیهم السلام)، دلایل امامت هر یک از امامان شیعه و تاریخ زندگانی آنها اختصاص یافته است .
عزیزانی که علاقه‏مندند مباحث‏یادشده را از متن ترجمه شده جست‏وجو کنند می‏توانند به جلد اول این کتاب (صص 395 - 236) و جلد دوم آن مراجعه کنند .
2 . کمال الدین و تمام النعمة، ابی جعفرمحمد بن علی بن الحسین معروف به ®ابن بابویه‏¯ و ®شیخ صدوق‏¯ (در گذشته به سال 381 ق):
چنانکه مرحوم شیخ صدوق در مقدمه این کتاب آورده است، امام مهدی (علیه السلام) در رؤیایی صادقه دستور تالیف کتاب یادشده را به ایشان داده‏اند .
کتاب کمال الدین و تمام النعمة که یکی از مصادر منحصر به فرد موضوع مهدویت‏به شمار می‏آید، مشتمل بر یک مقدمه و 58 باب است . در مقدمه به پاسخ برخی شبهات در مورد امام مهدی (علیه السلام) پرداخته شده و در ابواب کتاب موضوعات متنوعی مورد بررسی قرار گرفته است . برخی از موضوعاتی که در این ابواب بررسی شده به شرح زیر است: احوال کسانی که عمرهای طولانی داشته‏اند; دلایل نیاز مردم به امام; روایاتی که از پیامبر (ص) و امامان معصوم (علیهم السلام) در مورد غیبت امام دوازدهم وارد شده است; میلاد امام مهدی (علیه السلام) ; کسانی که آن حضرت را دیده‏اند; توقیعاتی که از امام مهدی (علیه السلام) رسیده است و ...
این کتاب نیز ترجمه شده و برای همگان قابل استفاده است . (5)
3 . کتاب الغیبة، ابن ابی زینب، محمد بن ابراهیم بن جعفر، معروف به نعمانی (از علمای قرن چهارم هجری قمری) ;
این کتاب یاد شده مشتمل بر یک مقدمه و 26 باب است . نویسنده در مقدمه نسبتا طولانی این کتاب، به بیان دلایل و انگیزه تالیف کتاب پرداخته ودر ابواب مختلف آن موضوعاتی چون ضرورت شناخت امام (علیه السلام) ; غیبت امام زمان (علیه السلام) ; ویژگیها و خصائل حضرت صاحب (علیه السلام) ; علائم پیش از ظهور; وضع شیعه هنگام قیام قائم (علیه السلام) و ... را بررسی کرده است .
کتاب الغیبة نیز ترجمه شده و به همراه متن عربی در اختیار اهل پژوهش قرار گرفته است . (6)
4 . الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، محمدبن محمدبن نعمان معروف به ®شیخ مفید¯ (درگذشته به سال 413 ق) .
این کتاب مجموعه کاملی از تاریخ زندگانی و شرح احوال و اوصاف امامان شیعه است که در یک مقدمه و 40 باب سامان یافته است . باب 35 تا 40 این کتاب به امام مهدی (علیه السلام) اختصاص یافته و در آنها موضوعاتی چون تاریخ ولادت; ادله امامت; معجزات و نشانه‏های ظهور آن امام بررسی شده است .
متن اصلی این کتاب نیز چون چند کتابی که پیش از این از آنها یاد شد، به همراه ترجمه فارسی به چاپ رسیده است . (7)
شایان ذکر است که شیخ مفید (رحمه ا...) رساله‏های مستقلی نیز در باب غیبت امام عصر (علیه السلام) و پاسخ به سؤالات و شبهات مطرح در این زمینه دارند که از آن جمله است:
الرسالة فی‏الغیبة (8) (چهار رساله مستقل) و الفصول العشرة فی‏الغیبة (9) .
5 . کتاب الغیبة، ابی‏جعفر محمدبن الحسن الطوسی، معروف به ®شیخ طوسی‏¯ (درگذشته به سال 460 ق).
این کتاب که در مجموعه معارف مهدوی شیعه جایگاه خاص و قابل توجهی دارد، از دیرباز مورد توجه علما و اندیشمندان بوده و بسیاری از کسانی که در سده‏های اخیر به تالیف کتاب در این زمینه پرداخته‏اند، از آن بهره‏برداری کرده‏اند .
چنانکه شیخ طوسی (ره) در مقدمه کتاب آورده است، ایشان این کتاب را برای بررسی مباحث مختلف مرتبط با غیبت‏حضرت صاحب‏الزمان (علیه السلام)، دلیل آغاز غیبت و علت استمرار آن و همچنین پاسخ به شبهات و سؤالاتی که در این زمینه‏ها از سوی مخالفان مطرح می‏شده، به رشته تحریر درآورده‏اند .
این کتاب نیز چون برخی دیگر از کتابهایی که از آنها یاد شد، ابتدا به مسئله امامت امام عصر (علیه السلام) در زمان غیبت و دلایل موجود در این زمینه و همچنین اثبات تولد آن حضرت پرداخته و با ذکر برخی از توقیعاتی که از سوی آن حضرت صادر شده، معرفی برخی از کسانی که در دوران غیبت صغری توفیق وکالت و نمایندگی از سوی امام مهدی (علیه السلام) را داشته‏اند و همچنین بیان برخی نشانه‏های ظهور مباحث‏خود را به پایان برده است .
کتاب یاد شده نیز ترجمه شده و برای کسانی که توانایی استفاده از متن عربی را ندارند قابل استفاده است . (10)
6 . اعلام الوری باعلام الهدی (11) ، ابی علی‏الفضل‏بن الحسن الطبرسی معروف به ®امین‏الاسلام طبرسی‏¯ (548 - 468 ق). . این کتاب که در دو جلد به چاپ رسیده دربردارنده تاریخ زندگانی، دلایل و معجزات و فضائل و مناقب پیامبر گرامی اسلام (ص) و اهل‏بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) است . در بخش پایانی کتاب یادشده مباحث مختلف مرتبط با امام دوازدهم شیعیان در ضمن پنج ‏باب به شرح زیر بررسی شده است:
باب اول: نام، کنیه، لقب، محل تولد، نام مادر امام دوازدهم و کسانی که آن حضرت را دیده‏اند; باب دوم: روایاتی که در زمینه امامت امام دوازدهم از پدران آن حضرت(علیه السلام) رسیده است; باب سوم: چگونگی استدلال به روایات برای اثبات امامت آن حضرت، دلایل و نشانه‏هایی که در دوران غیبت صغری از آن حضرت آشکار شده و دلالت‏بر امامت ایشان می‏کنند، برخی از توقیعات (نامه‏ها و پیامهایی) که از آن حضرت رسیده است، کسانی که آن حضرت را دیده‏اند و یا وکیل ایشان بوده‏اند; باب چهارم: نشانه‏های سال و روز قیام قائم (علیه السلام)، سیره آن حضرت در زمان ظهور و خصال ظاهری آن حضرت; باب پنجم: پاسخ به شبهات و پرسشهایی که مخالفان مطرح می‏کنند .
7 . بحارالانوار الجامعة‏لدرر اخبارالائمة الاطهار(علیهم السلام)، محمدباقر مجلسی معروف به ®علامه مجلسی‏¯ (1111 - 1037 ق). .
این مجموعه: 110 جلدی، یکی از بزرگ‏ترین مجموعه‏های روایی شیعه به شمار می‏آید و دربردارنده روایات بسیاری در زمینه‏های مختلف اعتقادی، اخلاقی، فقهی، تاریخی و ... است . سه جلد از این کتاب; یعنی جلدهای 51 تا 53 با عنوان ®تاریخ‏الحجة‏¯ به بررسی ابعاد مختلف زندگی امام عصر (علیه السلام)، از تولد تا غیبت و از غیبت تا ظهور اختصاص یافته و در آن بخش عمده‏ای از روایاتی که در هر یک از این زمینه‏ها از پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین (علیهم السلام) نقل شده، جمع‏آوری گردیده است .
مجلدات یاد شده که دربردارنده مطالب جلد 13 از چاپهای قدیمی بحارالانوار است‏به دفعات ترجمه شده و برای همه علاقه‏مندان قابل استفاده است . (12)

پی‏نوشتها:

1 . محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج‏53، ص‏176، ح‏7 .
2 . محمدبن ابراهیم نعمانی، کتاب الغیبة، ص‏200، ح‏16 .
3 . محمدباقر مجلسی، همان، ج‏8، ص‏368 .
4 . مترجم این کتاب سیدجواد مصطفوی و ناشر آن دفتر نشر فرهنگ اهل بیت (علیهم السلام) است .
5 . متن کامل کتاب کمال‏الدین و تمام‏النعمة توسط منصور پهلوان ترجمه و در سال 1380 از سوی سازمان چاپ و نشر دارالحدیث و در سال 1382 از سوی انتشارات مسجد مقدس جمکران در دو جلد به همراه متن عربی منتشر شده است .
6 . این کتاب توسط محمدجواد غفاری ترجمه و در سال 1376 از سوی نشر صدوق به همراه متن عربی منتشر شده است .
7 . این کتاب توسط سیدهاشم رسولی محلاتی و ترجمه از سوی انتشارات علمیه اسلامیه منتشر شده است .
8 . ر . ک: مصنفات الشیخ المفید، ج 7 .
9 . ر . ک: همان، ج 3 .
10 . این کتاب توسط شیخ محمد رازی ترجمه و با نام تحفه قدسی در علائم ظهور مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در سال 1350 از سوی انتشارات کتابفروشی اسلامیه منتشر شده است .
11 . ترجمه نام این کتاب این است: ®شناساندن پیشوایان هدایت‏به مردمان‏¯
12 . جلد 13 بحارالانوار به دفعات ترجمه و منتشر شده است، که معروف‏ترین آنها ترجمه آقای علی دوانی است که با نام مهدی موعود از سوی انتشارات دارالکتب الاسلامیه منتشر شده است .اخیرا هم این کتاب با ترجمه حسن بن محمد ولی ارومیه‏ای از سوی انتشارات مسجد مقدس جمکران منتشر شده است .  

تاریخ ارسال : جمعه 15 اسفند 1393 12:06 ب.ظ | نویسنده : منتظر یار